Ήταν που λέτε ο Τοτός και πάει μία μέρα στο σχολείο, με ένα μάτι να! (με το συμπάθιο) Πρησμένο, μελανιασμένο… τον κοιτάει τρομαγμένα η δασκάλα του και του λέει:
– Τοτό μου, τί έπαθες;
– Κυρία, χθες βράδυ έβρεξε.
– Και λοιπόν; Και λοιπόν;
– Και όταν βρέχει, εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ και πάω και ξαπλώνω στην κρεβατοκάμαρα των γονιών μου.
Μετά από λίγο, μου λέει ο πατέρας μου : «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του απαντάω. Μετά από λίγο με ξαναρωτάει: «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του απαντάω. Μετά από λίγο με ρωτάει για τρίτη φορά: «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του απαντάω. Και μ’αρχίζει στις σφαλιάρες για να με πάρει ο ύπνος…
Μετά από μια βδομάδα, πάει ο Τοτός στο σχολείο, με τα δύο του μάτια πρησμένα και μελανιασμένα. Τον κοιτάει τρομαγμένα η δασκάλα του και του λέει:
– Τοτό μου, τί έπαθες;
– Κυρία, χθες βράδυ έβρεξε. Πάω που λέτε, ξαπλώνω στο κρεβάτι των γονιών μου, μετά από λίγο, μου λέει ο πατέρας μου : «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του απαντάω. Μετά από λίγο, με ξαναρωτάει : «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του ξαναπαντάω. Μετά από λίγο, με ρωτάει για τρίτη φορά: «Τοτό, κοιμήθηκες;» «Όχι», του απαντάω. Και μ’αρχίζει στις σφαλιάρες για να με πάρει ο ύπνος…
Την επόμενη βδομάδα, έρχεται ο Τοτός στο σχολείο, μελανιασμένος από την κορφή ως τα νύχια! Δεν μπορούσες να τον ακουμπήσεις πουθενά! Η δασκάλα σαν τον είδε, μόνο που δεν λιποθύμησε από την τρομάρα της!
– Τοτό μου! Τοτό μου, τί έπαθες;
– Κυρία, χθες βράδυ έβρεξε. Και πήγα και ξάπλωσα στην κρεβατοκάμαρα των γονιών μου και μετά από λίγο, με ρωτάει ο πατέρας μου : «Τοτό, κοιμήθηκες;» Χαζός είμαι να του απαντήσω; Δεν λέω τίποτα. Μετά από λίγο, με ξαναρωτάει : «Τοτό, κοιμήθηκες;» Εγώ, δεν μιλάω. Μετά από λίγο, με ρωτάει για τρίτη φορά : «Τοτό, κοιμήθηκες;» Εγώ, δεν μιλάω.
Μετά από λίγο, ακούω την μητέρα μου να λέει στον πατέρα μου : «Αχ, ναι, πάρε με! Πάρε με!»
Οπότε και εγώ, τινάζομαι όρθιος και τους λέω : «Καλέ, πού πάτε; Πάρτε με και μένα μαζί σας!»
Διάβασε κι εδώ το ανέκδοτο "Η συνείδηση του γιατρού".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου